Ministerio de Industria, Turismo y Comercio LogoMinisterior

Preguntas frecuentes

 

Respondemos todas aquellas dudas referentes a los diferentes procesos implicados en la propiedad industrial.

Borrar palabras clave
Guztiak
Jabetza industriala
Markak eta izen komertzialak
Marka kolektiboak eta berme-markak
Erabilera-proba
Nazioarteko markak
Eraldaketak
Patente nazionalak eta erabilera-modeloak
Babeserako ziurtagiri osagarria
Europako patentea eta baliozkotzea
Nazioarteko PCT patentearen eskaera
Eskubideak berrezartzea
Eskualdaketak eta lizentziak
Tasak
Patenteen kudeaketa eta balioespena
Ordezkatzea
Industria jabetzako agenteak (API)
Europako gaitasun azterketa (EQE)
Ordezkaritza eta Brexit
Sailkapenak
Merkataritza-marka eta -izenen deuseztasuna eta iraungipena
Adierazpen geografikoak

Marka merkatuan produktuak edo zerbitzuak bereizteko balio duen ikur bat da.

Merkataritza izenak ez du produktu edo zerbitzu bat ordezkatzen, eta enpresa batek merkataritzako trafikoan garatzen dituen jarduerak identifikatzeko eta hura sektore bereko edo beste sektore bateko enpresa batzuetatik bereizteko balio du.

Marka da zeinu bereizgarri nagusia eta nazioartean heda daiteke ezarritako prozeduren bidez, esate baterako, nazioarteko markaren erregistroaren prozeduraren bidez edo Europako/Erkidegoko markaren erregistroaren prozeduraren bidez. Aitzitik, merkataritza izenaren kasuan hori ezinezkoa da. Izen hori herrialdez herrialde babestu ahal izango da soilik, Estatu bakoitzaren arau nazionalei jarraiki.
 

Marka eta merkataritza izenak Estatuak emandako titulu baten bidez babesten diren eta haien titularrei merkataritza-trafikoan erabiltzeko eskubide esklusiboa ematen dien zeinu bereizgarriak dira. Titularrek eskubide osoa dute, era berean, babestutako zeinu bereizgarri horien edo antzekoak edo berdinak diren produktu edo zerbitzuei aplikatutako bestelako antzeko zeinuen erabilera ukatzeko.

Marka zeinu bat da eta enpresariak markari esker euren produktu edo zerbitzuak lehiakideen produktu edo zerbitzuengandik desberdintzen dituzte.

Merkataritza izena enpresa bat merkataritza-trafikoan identifikatzen duen zeinu edo izendapena da eta jarduera berdinak edo berdintsuak burutzen dituzten beste enpresen aurrean identifikatzeko, bereizteko eta desberdintzeko balio du.

Sozietatearen Izena pertsona juridiko bat, harreman juridikoen subjektu gisa, merkataritza-trafikoan identifikatzen duen zeinu edo izendapena da, eta, beraz, eskubide eta betebeharrak izan ditzake.

Merkataritza izenak ez du zertan sozietatearen izenarekin bat etorri behar eta, beraz, sozietatearen izenaren berdina ez den izen bat aukeratu daiteke. Nahi izanez gero, pertsona batek, fisiko zein juridikoak, hainbat merkataritza izen izan ditzake merkataritza-trafikoko sektore bakoitzari dagozkien enpresa jarduerak identifikatzeko.

Horrela, prakak fabrikatzen dituen batek erregistratuko duen merkataritza izena enpresa jardueretan erabiltzen duena eta gainerako enpresarietatik bereizteko balioko diona izango da. Sozietatearen izena da erabili behar dena; besteak beste, kontratuak sinatzeko edo langileei gizarte-segurantzan alta emateko. Galtza horiek merkatuan duten zeinua edo izena produktuaren marka izango da. Zeinu horiek guztiak, enpresariak hala aukeratuta, berdinak ala desberdinak izan daitezke, komeni zaion moduan.

Pertsona fisikoarekin alderatuz sozietatearen izena pertsona fisikoaren "izen zibila" litzateke eta merkataritzako izena merkatuan bezeroen aurrean hartzen duen "izen artistikoa" litzateke.

Markak eta merkataritzako izenak Patenteen eta Marken Espainiako Bulegoan erregistratzen dira eta sozietatearen izenak Merkataritza Erregistro Nagusian.

Dependiendo del tipo de signo anterior, podemos definir el momento desde el que se computa ese plazo de cinco años. El momento para iniciar el cómputo de los cinco años dependerá de la modalidad de signo oponente ante la que nos encontremos. Podemos concretar estas fechas:

  • En el caso de las marcas o nombres comerciales españoles anteriores, el plazo de cinco años deberá computarse a partir del día en que su registro es firme. Es decir, una vez que ya no se puedan interponer recursos administrativos o contencioso-administrativos contra su concesión.
  • Para las marcas de la Unión Europea anteriores, el plazo de cinco años se computa a partir de su fecha de registro.
  • En el caso de los registros internacionales anteriores que designan a España, el plazo de cinco años se computa a partir del momento en que se considera que el registro es firme conforme a la normativa española (es decir, de acuerdo con lo indicado en el primer punto).
  • Por último, para los registros internacionales anteriores que designan a la Unión Europea, el plazo de cinco años se computa a partir del momento en que se publica su concesión por la Oficina Europea de Propiedad Intelectual (EUIPO, por sus siglas en inglés) (es decir, de acuerdo con lo indicado en el segundo punto).

Más información

No deberán probar el uso aquellas marcas o nombres comerciales oponentes que no lleven más de cinco años registrados en la fecha de presentación o prioridad de la solicitud impugnada.

Si el solicitante pidiese prueba de uso en este caso, su petición sería rechazada por improcedente y se seguirá con la tramitación de fondo del procedimiento de oposición.

Más información